Τα παιδιά από τους πρώτους μήνες τις ζωής τους, μπορούν να παρουσιάζουν κάποιες συμπεριφορές ή και δυσκολίες, οδηγώντας τους γονείς είτε στο να τα χαρακτηρίσουν «δύσκολα παιδιά», είτε στο να αρχίσουν να εκδηλώνουν κάποιο αίσθημα ανησυχίας. Οι συμπεριφορές αυτές μπορεί να είναι παροδικές ή σε μικρό βαθμό. Από τη στιγμή όμως που αποτελούν τροχοπέδη στην ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη και ισορροπία του παιδιού, καλό θα είναι να εντοπίζονται έγκαιρα από τους γονείς ( είτε οι ίδιοι είτε με τη βοήθεια παιδιάτρων) προκειμένου να υπάρξει άμεσα και σωστή αντιμετώπιση αυτών.

Ανάλογα με την ηλικία του παιδιού, τα θέματα που προκύπτουν είναι τα παρακάτω:

Προσχολική ηλικία

Προβλήματα ύπνου ( εφιάλτες, αϋπνία, δυσκολία στο να παραμείνει στο δικό του κρεβάτι)
Πολλές φορές η προετοιμασία των παιδιών για ύπνο συνοδεύεται και από τη δυσκολία αυτών να παραμείνουν μόνα τους στο χώρο του δωματίου τους, να κοιμηθούν στο κρεβάτι τους. Φόβοι, ανησυχίες και όνειρα έρχονται να αναστατώσουν μια από τις πιο βασικές ανάγκες όπως αυτή του ύπνου.

Νυχτερινή ενούρηση
Το να βρέχει το παιδί το κρεβάτι του φαίνεται να είναι από τα πιο συχνά συμπτώματα της προσχολικής ηλικίας. H νυχτερινή ενούρηση μπορεί να μη συνοδεύεται από άλλες δυσκολίες, μπορεί όμως να είναι ενίοτε και οιωνός άλλων ψυχοσυναισθηματικών δυσκολιών.

Δυσκολία ένταξης σε ομάδες συνομηλίκων
Ο πρώτος αποχωρισμός από το οικογενειακό περιβάλλον και την ασφάλεια αυτού , φαίνεται να συνδέεται με τη δυσκολία του παιδιού να συνδεθεί και να ενταχθεί σε ομάδες συνομηλίκων του. Είναι μια κατάσταση στρεσσογόνα και πρωτόγνωρη , που καλείται να διαχειριστεί τις περισσότερες φορές χωρίς τη γονική βοήθεια και παρουσία.

Διαχείριση συναισθημάτων
Η αναγνώριση των συναισθημάτων, ο τρόπος και η ένταση που κάθε παιδί τα βιώνει είναι ένα βασικό κομμάτι της ζωής του και της εξέλιξης της ψυχοσυναισθηματικής του δομής.
Είναι σύνηθες τα παιδιά αυτής της ηλικίας να μην έχουν την ψυχοσυναισθηματική ωριμότητα να αναγνωρίσουν και να εκφράσουν τα συναισθήματά τους, κυρίως τα «δύσκολα» όπως αυτά του θυμού, του φόβου, της απογοήτευσης.


Σχολική ηλικία:

Δυσκολία διαχείρισης σχέσεων με συνομηλίκους
Η έναρξη του σχολείου και η ένταξη του παιδιού σε ένα δομημένο κοινωνικό περιβάλλον με σταθερούς κανόνες και αξίες, συχνά προκαλεί συναισθήματα άγχους και αναστάτωσης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση της ομαλής και λειτουργικής διεξαγωγής της προσαρμογής του παιδιού στη σχολική τάξη και συνειδητοποίηση της σχολικής ταυτότητας

Προετοιμασία για το σχολικό περιβάλλον, σταδιακός αποχωρισμός από την οικογένεια

Αγχώδεις διαταραχές τικς
Το «λειτουργικό» άγχος μπορεί να αποτελέσει από τα πρώτα κίνητρα στην καθημερινότητα του παιδιού και του εφήβου. Όταν όμως αυτό γίνεται υπερβολικό και εμποδίζει βασικές λειτουργίες σε σωματικό και ψυχικό επίπεδο, και μετατρέπεται σε πηγή νοσηρότητας, τότε καλό θα είναι να αντιμετωπίζεται με τεχνικές που ταιριάζουν στο κάθε παιδί- έφηβο ξεχωριστά.

Φοβίες – Κρίση Πανικού
Μια καθημερινή κατάσταση, ένα πρόσωπο, μια σκέψη μπορεί να μετατραπεί σε φοβικό αντικείμενο και εμπόδιο στην ομαλή ροή της καθημερινότητας. Καθένας μας αναπτύσσει δικούς του κώδικες συμπεριφοράς και άμυνας απέναντι στις φοβίες, που μπορεί να είναι λειτουργικοί ή μη.

Ψυχοσυναισθηματικές δυσκολίες
Κάθε ηλικία και στάδιο της ζωής του παιδιού και του εφήβου συνοδεύεται από αντίστοιχες αλλαγές τόσο σε σωματικό όσο και σε ψυχικό επίπεδο. Συχνά οι αλλαγές αυτές είναι πηγή άγχους και στρεσσογόνων καταστάσεων τόσο για το παιδί όσο και για την οικογένειά του.
Το πέρασμα από την παιδική ηλικία στην εφηβεία, η έλευση ενός νέου μέλους στην οικογένεια, το διαζύγιο γονέων, η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου και το πένθος που ακολουθεί, είναι μερικά από τα γεγονότα που μπορούν να σηματοδοτήσουν και να επιφορτίσουν τη ζωή ενός παιδιού.

Ψυχαναγκαστικά στοιχεία – εμμονές:
Μικρά τελετουργικά, συνήθειες που δεν αλλάζουν ή προσαρμόζονται στη ροή της καθημερινότητας μπορούν να μετατραπούν σε ψυχαναγκαστικά στοιχεία τα οποία φαίνεται να υποδηλώνουν μια μορφή ψυχικής ακαμψίας.

Προβλήματα διατροφής εφήβων
Στη μεταβατική ηλικία της εφηβείας η εικόνα που έχουν οι έφηβοι για τον εαυτό τους και το σώμα τους φαίνεται να είναι πολλές φορές άρρηκτα συνδεδεμένη με τη σχέση που έχουν με το φαγητό και τη λήψη αυτού. Υπερκατανάλωση τροφής ή το εντελώς αντίθετο ( ηθελημένη στέρηση) είναι τα δύο άκρα που παρουσιάζονται.

Σχέσεις με συνομηλίκους και άλλο φύλο

Διαχείριση χρόνου
Η έννοια του χρόνου και η σωστή διαχείριση αυτού είναι πολλές φορές κάτι που προβληματίζει τους νέους εφήβους. Η καθημερινότητά τους κατακλύζεται από πολλές και ποικίλες υποχρεώσεις και δραστηριότητες, καλούμενοι να τις φέρουν εις πέρας νιώθοντας ο χρόνος να μην τους αρκεί.

Διαχείριση άγχους