Το παιδί που «εξαφανίζει» τα πράγματα των άλλων!»  
 

Το παιδί που «εξαφανίζει» τα πράγματα των άλλων!»

Μεγαλώνοντας ένα παιδί παρατηρούμε πως πολλές φορές έχει την τάση ανά περιόδους να «παίρνει» ξένα πράγματα. Ξαφνικά διαπιστώνουμε πως οι τσέπες του έχουν άλλα αυτοκίνητα από τα δικά του, η κασετίνα διαφορετικά μολύβια και μαρκαδόρους, η σχολική τσάντα κρύβει «από αλλού φερμένες εκπλήξεις και αντικείμενα!». Τί κάνουμε σε αυτές τις περιπτώσεις;
Τα παιδιά μαθαίνουν ότι το να αποσπάς ξένα αντικείμενα είναι κακή πράξη, όταν οι γονείς τη χαρακτηρίζουν με αυτόν τον τρόπο και επιβάλουν και την αντίστοιχη «τιμωρία.»
Όμως καλό θα ήταν να προσέξουμε τα εξής:
• Η «τιμωρία» και η απαγορευμένη πράξη πρέπει να είναι άμεσα χρονικά συνδεδεμένες. Έρευνες δείχνουν πως το παιδί μπορεί να εμποδιστεί να προβεί σε μια απαγορευμένη πράξη όταν η «τιμωρία» έρχεται λίγο πριν ή ακριβώς τη στιγμή της παράβασης.
• Τονίζουμε με σαφήνεια και ξεκάθαρη εξήγηση για ποιό λόγο η εκάστοτε πράξη δεν επιτρέπεται, το πόσο σοβαρό είναι, ποιές είναι οι συνέπειες της .
• Αφήνουμε χρόνο στο παιδί να επεξεργαστεί τις συνέπειες της πράξης του τόσο για το ίδιο όσο και για τους υπόλοιπους , χωρίς όμως να το αντιμετωπίζουμε ως «εγκληματία». Τις περισσότερες φορές η συναισθηματική χροιά και η ταμπέλα του « κλέφτη» λειτουργούν ακριβώς αντίστροφα.
• Ίσως το πιο σημαντικό είναι να υπογραμμίσουμε στο παιδί την έννοια της αποκατάστασης της ζημιάς που προκάλεσε στον άλλο.
• Κλείνοντας καλό θα ήταν να κρατάμε μέσα στο μυαλό μας πως το καλύτερο ή χειρότερο παράδειγμα για τα παιδιά μας είμαστε εμείς οι ίδιοι και οι πράξεις μας.

Για περισσότερη αρθρογραφία πατήστε εδώ